صلاح الدين نيز كه پيشاپيش ايشان بود ، بدين حمله تشويقشان مىكرد . فرنگيان از خندق‌هاى خود بيرون آمده و به سوى شهر پيش رفته بودند . از اين رو ، مسلمانان به خندق‌هاى ايشان نزديك شدند و چيزى نمانده بود كه داخل آن خندق‌ها شوند و سنگرهاى دشمن را بگيرند و به روى آنها شمشير بكشند . ولى در نتيجه سر و صدائى كه برخاست ، فرنگيان برگشتند و از پيشرفت مسلمانان جلو گيرى كردند . عده‌اى را نيز در برابر عكا گذاشتند تا با مردم شهر بجنگند . على بن احمد مشطوب وقتى ديد صلاح الدين نمىتواند به ايشان سودى رساند و از ايشان زيانى را بگرداند ، پيش فرنگيان رفت و درباره واگذارى شهر و بيرون بردن مردم و دارائى آنها ، با ايشان قرارى گذاشت . به ايشان پيشنهاد كرد كه دويست هزار دينار بدهد . پانصد تن از گرفتاران بلند آوازه فرنگى را نيز كه در اسارت مسلمانان به سر مىبردند آزاد كند ، صليب صليب‌ها را نيز به ايشان باز پس دهد . چهار ده هزار دينار هم به مركيس فرمانرواى صور بپردازد . فرنگيان اين پيشنهاد را پذيرفتند و درين باره سوگند ياد كردند . قرار شد پول و اسيران در ظرف دو ماه در اختيار ايشان قرار گيرند .